Hoge Raad
Geen probleem kan worden opgelost,
 vanuit hetzelfde bewustzijnsniveau dat het veroorzaakte.
 Albert Einstein (1879-1955)
Emile

Bewijzen / Naslag / Referenties

Voorvalen die nooit hadden mogen gebeuren en daardoor duidelijke signalen zijn.

1. Kijken in de ziel - Rechters

Najaar 2015 is er op NPO2 een documentaire geweest van Coen Verbraak, Coen interviewde een tiental rechters, het resultaat is gemonteerd tot zes uitzendigen van ongeveer een half uur.

De uitzending van 3 augustus 2015 bevat twee bijzonderheden, die iets vertellen over rechters en vakkennis (kennis van recht). Ze vallen de kijker niet op, maar eenmaal geinformeerd is het helder.

1.1 Elementaire kennis ontbreekt!

Op moment [06:35] start Coen met de vraag, ze is vertaald naar de feitelijke juridische vraag:
“moet nadat iemand een strafbaar feit heeft gepleegd (mishandeling) en de partijen zijn er
onderling uitgekomen, de strafrechter er nog aan te pas komen?”

De antwoorden waren (tijdstip in de uitzending, persoon,samenvatting):
06:35    [JA]    Martien Diemer strafrecht blijft van toepassing;
07:10    [NEE]  Elianne van Rens nee, wanneer partijen er samen uitgekomen zijn …
                        NIEUWS: deze dame mag Geert Wilders beoordelen;
07:40    [JA]    Rinus Otte, strafrecht blijft van toepassing.
                     Rinus geeft conceptuele redenen, reden voor mijn brief aan hem;
08:15    [nee?] Wendy Vierveijzer geeft geen antwoord.
                     Refereert naar de zaken die volgens haar niet voor de strafrechter hadden moeten komen.
                     (is dat niet de rol van het O.M., de juiste zaken seponeren?)
08:30    [ja?]   Jurgen Bade In het Romeinse recht niet, in primitieve rechtsstelsels niet (dus ja?).
09:00    [nee?] Frank Visser geeft geen antwoord, merkt wel op dat een flinke klap en
                     daarna de kroeg in maatschappelijk goed werkt.
09:30    [nee]  Sebastiaan Hermans nee, maar wanneer Coen Verbraak het strafbaar feit erger maakt,
                     dan opeens wel. Dus geen principleel denker en waar ligt de grens?

Soorten rechtSlechts DRIE goede antwoorden, strafrecht (publiekrecht) en een onderlinge afhandeling (civielrecht, privaatrecht) staan naast elkaar en hebben elk een ander doel.

Juiste antwoord is:
Het is aan de officier van justitie om te beslissen tot vervolging over te gaan en een straf te eisen, daarna is het aan de rechter om over die eis te oordelen.
Bij beide beslissingen kan de reeds gedane onderlinge afhandeling meespelen in de beoordeling.

Ik heb dr. Ybo Buruma, bekend raadheer bij de Hoge Raad, een brief geschreven vanwege het antwoord dat Rinus Otte mij gaf.

Dit is stof die in de eerste college week thuishoort!

Klik op de afbeelding en deze komt in PDF-formaat op beeld.
Deze is gemaakt vanwege de plaats van tuchtrecht.
De praktijk is een positie onder privaatrecht, terwijl in 1982 minister Job de Ruiter het uiterst helder onder publiekrecht plaatste en Fred Teeven dat op 2 april 2014 in de Tweede Kamer ook aan Michiel van Nispen bevestigde. Samenvatting beschikbaar.

1.2 en de prijs van domheid is ...

Voordat u die uitzending van 3 augustus 2016 bekijkt, is het goed het tweede voorval te weten.

Op tijstip [25:35] verteld Rinus Otte over zijn rol in de zaak Lucia de Berk (die na jaren gevangenis, uiteindelijk volledige vrijspraak heeft gekregen, en bekende gerechtelijke dwaling).
Het punt dat ik bijzonder vind, is dat de Hoge Raad de straf (van drie rechters) afkeurde en de reden.
Eigenlijk heeft de Hoge Raad geformuleerd:

"Stelletje sukkels, hoe kan je nu TBS geven terwijl dat op terugkeer in de samleving is gericht,
terwijl jullie die terugkeer met levenslang zelf onmogelijk maken?

Dit is even duf als iemand die een grasmaaier koopt, terwijl hij geen gras heeft."

Rechters klagen er over dat ze het druk hebben (Leeuwarder manifest).
Het wordt tijd dat de burger er over klaagt dat dit soort stommiteiten voorkomen moeten worden.
Dat kost kapitalen.
Zittingen van de Hoge Raad en een nieuwe van het volgende Gerechtshof zijn echt niet goedkoop!
Rinus Otte en zijn twee collega's zijn er zeker dagen mee zoet geweest.
(dossier doorlezen etc., ga eens uit van 20 pagina's per uur en een dossier van 600 pagina's [gokje])

2. de Staat van de Rechtsstaat

In de Eerste Kamer der Staten Generaal is op 4 februari 2014 een deskundigenbijeenkomst ter voorbereiding op het debat over de Staat van de Rechtsstaat geweest met enkele interessante sprekers. Het is een hele zit (3 uur), maar zeker de moeite waard.
De officiele tekst is ook beschikbaar (hierin niet exact de gesproken woorden).

Belangrijke sprekers vind ik . dr. Alex Brenninkmeijer, mr. Herman Tjeenk Willink en dr. Ybo Buruma.
Ik heb de tijdstippen dat deze aan het woord komen in een document gezet.

Het verhaal van Herman is zeer de moeilijk waard, maar zijn woordkeuze maakt het minder toegankelijk voor groot publiek. Ybo haalt leuke anekdotes aan, hij toont de dagelijkse praktijk en Alex een verband tussen die verhalen.

3. Eindelijk, na 20 jaar ...

Verheugd ben ik dat eindelijk de rare historische structuur van de gerechtelijke organisatie wordt aangepast. Recht is eenvoudig, hou dat dan ook zo, zeker vanuit de rechtzoekende.

Rechtsgang

Het Procola-arrest van het Europese Hof is alweer 20 jaar oud, dat was kritisch op dubbelrollen in het oude model.
Menselijke dubbelrollen, dus niet organisatorische, dat staat ook onder [rechtsbegrip].

Het bestuursrecht met speciale "rechtbanken" als de Centrale Raad van Beroep en College van Beroep voor het bedrijfsleven is een draak van een systeem.

Mijn eerste inventarisatie heb ik in een schema gezet, oud en nieuw.
Mijn nieuw is waar het naar toe moet, dat vind ook de president van de Hoge Raad (bron: mr-online, januari 2016, pagina 26 rechts)


Goed, deze eerste stap tot aanpassing ...
maar waarom duurt zoiets eenvoudigs twintig jaar?
Waarom is het ooit zo raar tot standgekomen? Ik heb wel antwoorden ;)

Klik op het schema en zie de mijn "best guest" van de huidige situatie en de nieuwe.
Ik ben hier niet echt op ingedoken, is dus mijn eerste indruk (ik ontvang graag verbeteringen, maar wil omwille van de leesbaarheid van dit schema niet elke detailgeneuzel er in plaatsen).

Jammer, betrokkenen zijn het er niet mee eens, tja ... het recht zou eens in pas met rechtvaardig gaan.
Zie de NOS en de Volkskrant, mensen die eens iets over "het nieuwe werken" moeten lezen.

Theo Simons, president van de Centrale Raad van Beroep moet zijn lezing bij 200 jaar Nederlandse rechtsstaat nog even herlezen, die met als titel "Vertrouwen in de Democratische Rechtsstaat"
Ik een paar stukken met geel gemarkeerd.

4. Rechters zijn zielig (of niet)

4.1 Waarom deze vraag?

Dat is niet mijn mening, dat is hun eigen mening.
Deze mening is te lezen in het juni 2014 nummer van de Raad voor de Rechtspraak, met als mooie titel:
"Ik wraak u".

Rechter hebben dat tot aan traumatische ervaringen, immers ze "hebben het zo goed bedoeld".
Beetje vreemd, wanneer een patiënt een second opinion vraagt, dan is dat wantrouwen van de arts toch niet op de bedoeling gericht, maar op de vaardigheid en juiste diagnose?

Vaardigheid waar terechte twijfels over bestaan!
Die heeft mr. Herman Tjeenk Willink helder geuit in de bijeenkomst in het vorige punt, ik pak er uit over de opleiding rechten: Binnen de juridische faculteiten zijn de vakken die daarop zijn gericht echter gemarginaliseerd: inleiding tot het recht, rechtsfilosofie, rechtssociologie en rechtsgeschiedenis.

Dus het rechtsbegrip, o.a.  inleiding tot het recht, rechtsfilosofie, rechtssociologie, wordt dus nauwelijks gedoceerd, alleen veel rechtskennis (wetteksten).
Kennis staat op een harde schijf, USB-stick of op Wikipedia, begrip zit tussen de oren.
Niet mijn woorden dus, maar dus die van oud vice-voorzitter van de Raad van State, mr. Herman Tjeenk Willink, wel sluit mijn ervaring hier geheel bij aan.

4.2 The Bangalore Principles of Judicial Conduct

Dit zijn internationele regels voor rechters, opgesteld in Bangalore (India, 2001) en later in Den Haag (Vredespaleis,2002) bekrachtigd.

Belangrijke regels:

In 2.1 staat dat rechters geen voorkeur mogen hebben.
Perfect, maar heeft de mens geen voorkeur voor hetgeen begrepen wordt, boven hetgeen niet begrepen wordt? Hoeveel vertrouwen moet ik als rechtszoekende hebben wanneer blijkt dat rechters die eenvoudige advocatenwet niet begrijpen en zeker hun "zienswijze" niet onder woorden weten te brengen?
In 4.2 staat dat rechters meer dan gewone burgers "nette mensen moeten zijn".
Dat zijn advocaten zeker niet, zie hun websistes ... ik ga naar ...

4.2.1 ervaring "zaak 's-Hertogenbosch"

Even toepassen op de rechters in het tuchtrecht advocatuur.
Daar hebben één echte rechter en twee advocaatleden zitting (was vier advocaatleden in oud recht).
De zaak waar ik naar refereer viel onder oud recht, dus vier advocaatleden.
Ik werd benadedt door een persoon die knel zat, het dossier was verprutst (logisch, dat is structureel), dus de uitkomst lag voor de hand, op dat moment waren er beperkte opties.
Ik besloot/adviseerde de zaak even stil te leggen met een terechte wraking.
Geniet maar even van de wraking, de reactie van Joseph Goumans (advocaat) en mijn reactie daarop.

Lees door tot de laatste zinnen en bedenk dan:
"wat zou ik doen als zijnde de Raad van Discipline 's-Hertogenbosch?"

De raad deed anders dan elke integere burger zou bedenken!
Die speelde vals spel en begin een ambtsdelict.
En daarna ... enkele maanden later ... nog eens (dat's net als met die paas-eieren: een ambtsdelicht is geen ambtsdelict, twee ambtsdelicten is een half ambtsdelict, ...).
Want je zou eens een burger een eerlijk antwoord geven.

4.2.2 ervaring "eigen zaak"

Op 27 oktober 2014 was het wel bijzonder in het paleis van Jusititie te Arnhem.
De Raad van Discipline had helemaal de balen van mij, nooit even gerefecteerd en nooit zichzelf de vraaggesteld "Zijn we wel goed bezig? Zouden we Gemmeke niet gewoon een antwoord moeten geven?".
Wel zagen ze het aankomen: "hij gaat ons weer wraken vanwege gebrek aan rechtsbegrip".
Natuurlijk ontoelaatbaar!

Dus had de "club" al een wrakingskamer klaar staan om nadat ik gewraakt had, direct die wraking als ongegrond af te doen en dan ... gewoon met de eerdere zitting door te gaan.
Noem dit nu niet corruptie of handen boven het hofd houden, want dat is het niet.
Het is wat Herman Tjeenk Willink noemde, ze hebben geen flauw benul, het vak "inleiding in recht" is gemarginaliseerd

Voor wie zich er in wil verdiepen heb ik klaar staan:

  1. Intro “bijlage” over tijdverloop op 27 oktober 2014 Paleis van Justitie Arnhem;
  2. Brief aan het presidium van de Raad van Discipline van drie dagen later (30 oktober)'
  3. Brief van rechter Karian Heenk aan Heleen Ritsma (griffier) van 17 juni (dus maanden hiervoor, deze brief komt ter sprake in …);
  4.  Mijn wraking op 27 obtober 2014
  5. Het vonnis van de wrakingkamer onder voorzitterschap van rechter Selinde Bokx.
    Vonnis wraking 27 oktober 2014

De bundel is in het zien met een klik, alles valt in de sfeer: KanNieWaarZijn.

4.3 Verloren gegaande theorie: legaliteitsbeginsel

Zelfs de afleiding van het legaliteitsbeginsel, een logische, filososche gedachtegang van enkele eeuwen geleden, is verloren gegaan. Hoort volgens mij thuis in "inleiding tot recht".

Wat is het legaliteitsbeginsel?
Artikel 7 van het Europese Verdrag van de Mens

(de basis van onze beschaving,
vastgelegd nadat vijf jaar daarvoor alles van die beschaving kapot gemaakt was)

Het houd dit in:
Mensen kunnen alleen bestraft worden voor zaken die ten tijde van het feit,
ook als bestrafbaar beschreven waren, met de maximale straf die toen gold en de verjaaringstermijn van toen.

Lijkt een beetje op volksrecht: een woord, een woord, een man een man.
Je houdt je aan afspraken (beide partijen).

Ik heb het "beginsel" zelf maar her-afgeleid uit artikel 1 van onze grondwet en daarmee ook
artikel 6 EVRM, recht op eerlijk proces. Hier krijg ik graag reactie op ;)

4.3.1 Legaliteitsbeginsel niet begrepen

Het is natuurlijk een lange zin, maar het begrip hoort wel ergens in de eerste lessen thuis.
Dus dat moeten officieren van justitie, rechters en advocaten allemaal goed tussen de oren hebben.
Jammer dan, die zaak die ik vrijdag 28 februari 2016 bij omroep Gelderland zag.
Denken opeens talloze juristen dat een nieuwe verjaringstermijn geldt.
Had iedereen moeten weten zonder het kennen van de arresten van de Hoge Raad die dit nogeens fijntjes herhalen.
Overigens heb ik zeker met het slachtoffer van doen, maar verjaard is verjaard! Zie link.